Search

Newsletter

Aktualności

  • KRZYSZTOF DUBIŃSKI W ŻYWCU Spotkanie z Krzysztofem Dubińskim, autorem książki Wojna Witkacego czyli kumboł w galifetach odbędzie się 21 września 2017 roku o godzinie...
  • MONIKA ŚLIWIŃSKA W WARSZAWIE Prezes Wydawnictwa Iskry Wiesław Uchański zaprasza na spotkanie autorskie MONIKI ŚLIWIŃSKIEJ poświęcone książce...
  • LITERACKI PIKNIK NAD WISŁĄ Szanowni Państwo, serdecznie Was zapraszamy w dniach 16–17 września 2017 roku na Literacki Piknik nad Wisłą . Będzie on świetną okazją dla...
więcej aktualności

Lista książek autora: Bocheński Jacek


Jacek Bocheński (ur. 29 lipca 1926 we Lwowie) – polski pisarz i publicysta, tłumacz literatury niemieckiej i rzymskiej. Autor m.in. Trylogii rzymskiej (Boski Juliusz, Nazo poeta, Tyberiusz Cezar). Pod pseudonimem Adam Hosper pisał teksty do muzyki rozrywkowej, jest m.in. autorem słów do piosenki Rudy rydz. Pisarz ma w dorobku także komiks.
Od 1947 do 1949 był redaktorem pism „Trybuna Wolności” i „Pokolenie”. Następnie współpracował z „Nową Kulturą”, „Przeglądem Kulturalnym”, „Życiem Warszawy”.
Debiutował zbiorem opowiadań Fiołki przynoszą nieszczęście w 1949 roku. Pierwszą książką, która zdobyła większy rozgłos, jest relacja z podróży do Afryki Pożegnanie z panną Syngilu albo Słoń a sprawa polska.
W 1950 roku wstąpił do Związku Literatów Polskich (od 1980 do 1983 zasiadał w zarządzie głównym ZLP). W 1976 roku wraz z Wiktorem Woroszylskim założył podziemne pismo „Zapis”, które działało poza cenzurą (był redaktorem naczelnym pisma w latach 1978–1981). W 1989 roku został jednym z założycieli Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W latach 1995–1997 był wiceprezesem, a następnie w latach 1997–1999 prezesem Polskiego PEN Clubu. Był organizatorem Światowego Kongresu PEN w Warszawie w 1999 roku. W latach 1999–2014 był członkiem Rady Języka Polskiego, a w latach 2010–2013 przewodniczącym Rady Stowarzyszenia ZAiKS.
W latach 1947–1948 należał do Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 do 1966 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W geście protestu po usunięciu z PZPR Leszka Kołakowskiego, wraz z kilkunastoma innymi pisarzami, wystąpił z partii. Był działaczem opozycji demokratycznej w PRL. W latach 1988–1990 był członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie.
Po przełomie ustrojowym w 1989 roku skoncentrował się na publicystyce.

Nagrody:

1962 – Nagroda honorowa Radia Wolna Europa za najlepszą książkę krajową (za Boskiego Juliusza)
1965 – Nagroda honorowa Radia Wolna Europa za najlepszą książkę krajową (za Tabu)
1987 – Nagroda kulturalna „Solidarności” (za Stan po zapaści)
2004 – Nagroda Ministra Kultury
2006 – Nagroda Polskiego PEN Clubu im. Jana Parandowskiego
2011 – Nominacja do Nagrody Literackiej Nike (za Antyk po antyku)

Odznaczenia:

1997 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
2009 – Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
2013 – Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski

   

facebook
pinterest