Publikowane w polskiej i zagranicznej prasie, pisane na zlecenie, teksty nie są rewolucyjne, nie ruszają z posad bryły świata, ale z pewnością zasługują na upamiętnienie. Głównie dlatego, że (poza niewielkimi fragmentami) nie ulegają przedawnieniu. Hłasko posiadał zdolność tworzenia materiału uniwersalnego, broniącego się również bez kontekstu historycznego, a może ponad nim. Warto zatem przypominać niefikcjonalną aktywność autora „Pięknych dwudziestoletnich” i przekraczać granice popkulturowej legendy literackiej. (ze Wstępu)
